Aktualności » Materiały scierne
W procesie powierzchniowego uszlachetniania drewna i wyrobów z drewna materiały ścierne są stosowane do szlifowania drewna i powłok malarskolakierniczych. Są to przeważnie papiery i płótna ścierne w taśmach, arkuszach i krążkach. W strukturzę tych materiałów wyróżnia się podłoże (płótno i papier) i nasyp. Nasyp jest wykonany z różnych sproszkowanych twardych materiałów, takich jak: kamienie, krzemień, węglik krzemu, korund, elektrokorund itp. Nasyp jest połączony z podłożem klejem skórnym lub syntetycznym. Ze względu na przeznaczenie rozróżnia się papiery do szlifowania na sucho i na mokro (wodo i naftoodporne). W zależności od przeznaczenia stosuje się także różne rodzaje nasypu ziarna ściernego na podłoże; np. do szlifowania drewna miękkiego, wilgotnego i żywicznego stosuje się nasyp rozproszony. Najistotniejszymi właściwościami papierów i płócien ściernych są: wytrzymałość i elastyczność podłoża, trwałość połączenia podłoża z nasypem oraz jakość i uziarnienie nasypu, czyli ziarna ściernego.
Wielkość ziarna ściernego, czyli ścierniwa, jest oznaczona odpowiednią numeracją. Numeracja ścierniwa w okresie powojennym była kilkakrotnie zmieniana. Początkowo obowiązywała tzw. numeracja handlowa, uwzględniająca numery papierów ściernych od 9 do 0000. Nr 9 oznaczał ziarno najgrubsze, a nr 0000 ziarno najdrobniejsze. Numeracja ta została zastąpiona tzw. numeracją techniczną, która uwzględniała numery od 10 do 320. Numery najniższe oznaczały ziarno najgrubsze. Numeracja ta była oparta na liczbie oczek sita, przypadających na 1 al bieżący sita, przez które było przesiewane ścierniwo zatrzymujące się na oczkach mniejszych. Numeracja ta została zastąpiona numeracją określoną normą PN61/M59107. Numeracja ta była oparta na najmniejszym charakterystycznym wymiarze ziarna nasypu, wyrażonym w mikrometrach dzielonych przez 10. Numery najniższe odnosiły się do ziarna najdrobniejszego, a najwyższe - do ziarna najgrubszego.
Kolejna zmiana numeracji ścierniwa była ujęta normą PN71/ /M59107. Norma ta uwzględniała podział ścierniwa na ziarna ścierne i na mikroziarna ścierne. Była ona oparta o charakterystyczny wymiar ziarna ściernego, zwany szerokością, z tym, że pomiędzy długością.